ฮัลหลูววว

วันนี้นึกครึ้มใจอยากเขียนบล็อกเลยเขียน

คือมันมีกิจกรรมที่อยากเล่าเก็บไว้นั้นแหละ

นี่มาเขียนในเวิร์ดก่อน เดี๋ยวเอาไปใส่ในบล็อก เพราะตอนนี้อยู่ในห้องที่หอ

ถ้าจะเขียนลงบล็อกทีเดียวมันต้องออกไปใช้เน็ตส่วนกลาง ซึ่งขี้เกียจ

ยุงกัดอีกอะไรอีก

 

เอาล่ะจะเล่าละนะ

ขอเกริ่นก่อนว่าวันนี้จะเล่าการผจญภัยในเมืองใหญ่ของสองสาว สาวเหนือสาวใต้

ซึ่งยึดเอาความ “ถูก” เป็นหลัก

ด้วยความที่รอบที่แล้ว มาที่เดียวกันเนี้ยแหละ แต่ครั้งแรกไง

เลยไม่กล้าผจญภัย อาศัยเอาความสะดวกเข้าว่า ทำให้ค่าเดินทางครั้งก่อนแพง

ครั้งนี้เลยเอาที่ประหยัดที่สุด เพราะเราทั้งสองคนก็ง่ายๆ ลุยๆเหมือนกัน

การเดินทางครั้งนี้เดินทางกับฟิวส์

สาวเชียงรายซึ่งรู้เรื่องเชียงใหม่มากกว่า เพราะนางเรียนม.ปลายที่เชียงใหม่

ฟิวส์คือเพื่อนสนิทที่สุดในตอนนี้ ><

 

[จริงๆก็ไม่ค่อยกล้าที่จะเรียกใครว่าเพื่อนสนิทเร็วขนาดนี้

หลังจากนี้เรากับฟิวส์อาจห่างกันก็ได้ แต่ก็อยากเขียนจริงๆนะว่าแกคือเพื่อนสนิทเราจริงๆ

และเราก็อยากเป็นเพื่อนกับแกไปนานๆนะ

อยากให้”นุมมี่แอนด์เดอะแก๊ง”อยู่กันไปอย่างนี้จนจบปี4เลยนะ ^^ ]

 

คือเกริ่นยาวไปป่าว? 55555555555

เริ่มด้วยตอนเช้า ตื่นมาด้วยความเหนื่อย

ซึ่งก็อยากย้อนด้วยว่าทำไมเหนื่อย

(เรื่องเมื่อวาน)

ตอนเย็นพอเลิกประชุมกลุ่มโครงงาน

พวกเราชาวแก๊งร่วมด้วยไอ่ป๊อบก็ไปนั่งรอนุมมี่

นุมมี่ประชุมอยู่อีกห้อง ยังไม่เสร็จ

แต่พอรอไปสักพักยังไม่ลงมา

เรากับหวานมากเลยขึ้นไปตาม

ขึ้นไปปุ๊บบ อ่าวววว

ห้องว่างเลยยยยยยย

พอโทรไป ก็เลยได้รุ้ว่าเฮียแกกลับบ้านไปล้าววว

นังนุมมี่ย์ย์ย์ย์ย์!!!!!

พอรู้ดังนั้นชาวแก๊งแอนด์ไอ่ป๊อบก็ตั้งใจจะเดินจากบร.๕ไปกินข้าวเย็นที่ทิวสน

ก็พอจะรู้ว่าทิวสนปิดสามทุ่ม

เดินจากบร.ประมาณทุ่มกว่า

เดินไปเฮฮาไป เดินช้ามากกกก

ระหว่างทางแวะร้านดัลลาสกะจะกิน แต่ก็ไม่กิน

เพราะแพง 5555555

แยกกับปันปันหน้าอินเตอร์โซน เพราะรายนั้นต้องกลับบ้าน

พ่อมันมารับแบ้ว

กว่าจะถึงทิวสนก็ทุ่มห้าสิบ ไปถึง ร้านปิดจ้า

เหลือแค่ร้านส้มตำกับบางร้านที่ไม่อร่อย

เลยตัดสินใจย้อนไปยูแสควร์

คิดได้ดังนั้น มองไปที่รอรถตรงข้ามทิวสน

รถสายสามมาพอดี เลยวิ่งป่าราบไปขึ้นรถ

หัวเราะกันลั่นรถ อย่างกับอิบ้า 55555555

ดีที่คนไม่เยอะ เค้าเลยไม่ด่า

ไปถึงก็กินร้านใบโมก

เจอกั๊มซ์ กับอาร์ม เลยล้อกันว่าสปาร์กกันแล้วแน่เลย ฮ่าๆ

กินเสร็จก็ไปซื้อน้ำปั่น

ระหว่างรอน้ำปั่นก็ยืนเม้าท์กันยาววววววยาววววววว

ได้น้ำก็เดินเม้าท์

แล้วการเดินไปเม้าท์ไปมันต้องหันหน้าคุยกันใช่ป่ะ ซึ่งไม่มันส์ ฮ่าๆๆๆ

เลยหยุดเดินหน้าหออินทรีย์สักอย่าง แล้วตั้งวงเม้าท์ให้เต็มที่

เม้าท์เสร็จก็แยกกับอาร์มกับกั๊มซ์เพราะมันจะไปดริ๊งกัน

เดินๆมาถึงร้านชินคันเซน(แถวๆสุกงสุกี้)

อิเฟี้ยต ป๊อบ ฟิวส์ อยากกินซอฟต์ครีม

แต่มีโปรอยู่ว่าถ้ากินสี่คนจะลดราคาโคนละสิบกว่าบาท

เราเลยต้องเข้าไปร่วม เพราะว่าหวานมากเป็นหวัด

เลือกรสชาเขียว อร่อยดี

ทีนี้ก็ขึ้นสองแถวกลับหออ

ถึงหอเอาผ้าลงไปซัก ลืมไปเลยว่าตัวเองตั้งใจจะนอนทันที

สรุปต้องรออีกชั่วโมง ก็นอนเล่นโทสับไป แล้วก็ลงไปเอาผ้ามาตาก

อาบน้ำ แล้วนอน

(จบเรื่องเมื่อวาน)

ต่อไปเป็นเรื่องวันนี้ที่ต้องเล่าจริงๆสักที

คือสัมผัสได้นะว่าเอนทรี่นี้มันต้องเป็นมหากาพย์

เพราะว่าในเวิร์ดมันมาถึงหน้าที่สี่ ห้าๆๆๆ

โอเค

วันนี้ตื่นมาด้วยความเหนื่อยอ่อน

อาบน้ำ แต่งตัว ลงไปกินข้าวเช้าที่ทิวสนเพราะนัดกับฟิวส์ไว้ ไปถึงพร้อมกันพอดี

ก็สั่งข้าว กินๆไป

แล้วไปรอรถเมล์ ลงจากเอนจี้มาปุ๊บ รถออกเลยคือระ

สุดท้ายต้องรออีกคันอ่ะเซงงง

ก็ขึ้นรถ นั่งไปสักพัก ก็หลับบ หลับบ หลับบบ

ตื่นปุ๊บ เหยด ถึงอนุฯแล้ว

อย่างกะวาร์ปมา

เวลาที่นั่งรถเมล์มาก็ชั่วโมงกว่ามั้งไม่ได้นับ

ทีนี้ก็งงว่าจะต่อรถเมล์สายไหน

ฟิวส์เลยโทรถามคอลเซ็นเตอร์

เค้าบอกให้ขึ้นสาย 14จากเกาะเซนเตอร์วัน

นี่ยังไม่ได้บอกใช่ป่ะว่าจะไปไหนกัน

จะไปสมาคมฝรั่งเศสกันน ไปซื้อหนังสืออ

ยืนงงกันสักพักก็หาเซนเตอร์วันเจอ

ไปรอรถแบบบบ ร้อนน เหม็นควันน

คนกท.อยู่ไปได้ยังงายยยยยยย

กำลังจะลองเดินไปอีกทาง

สรุปรถมาก็วิ่งไป โดดขึ้นเลย

รถก็ติด ติด ติด ติด ติด

อย่าใช่คำว่ารถวิ่งเลย ขอคำว่ากระดึ๊บเถอะนะ

ยืนไปนานนนน ตอนหลังก็มีที่นั่ง

บอกป้า(กระเป๋ารถ)เค้าว่าจะลงถนนวิทยุ

ป้าก็บอกเดี๋ยวบอกให้ว่าลงตรงไหน

นั่งๆไป อ้าวเชี่ยเลยทางเข้าแล้วนะ ป้ายังไม่บอกให้พขร.จอด

เชี่ย ผ่านไปสองป้ายแล้วนะ เลยบอกป้าขอลงเลย

ป้าบอก อ้าวจะไปนู่นไม่ใช่เหรอไม่เป็นไรๆ เดี๋ยวป้าบอก

เราบอก ไม่ทันแล้วค่ะป้าจอดเลยค่ะ

เลยได้ลง

ลงมาแล้วหัวเราะกับฟิวส์ในความทะเลอทะล่าของทั้งสองคน

555555555

ก็ต้องเดินย้อนนนนไป

ร้อนก็ร้อน 5555

ไปถึงรอรถตุ๊กๆ

 พอเข้าไปในสมาคมก็ตรงเข้าไปร้านหนังสือเลย

ฟิวส์มาซื้อดิกชันนารี่

ซื้อให้ตัวเองแล้วก็เพื่อน

ของเพื่อนฟิวส์อยู่นิติ เค้าไม่ต้องการที่เลิศเลอมาก

เลยซื้อแบบprocheให้ไป

ส่วนของฟิวส์ ฟิวส์ก็งงๆว่าจะเอาเล่มไหน โทรปรึกษามาดามที่โรงเรียนก็แล้ว

ปรึกษาพี่เขาที่ร้าน เราก็ช่วยบอกว่าle robertแบบมียูเอสบีล่ะ

พี่เขาก็บอกว่าบูเอสบีก็ได้

มันมีรูปด้วย สีสันเหมือนของ la rousse แต่คำแปลดีกว่า

ฟิวส์ก็คิดอีกสักพัก

เราเข้าไปเสริมสวยในห้องน้ำเสร็จแล้วฟิวส์ก็ยังคิดไม่เสร็จ เราก็ดูหนังสือไป

ไปเจอเล่มนึง การใช้แว้บกับบุพบท

ในใจอ่ะอยากได้มาก เพราะว่าเราจะมีปัญหาเลือกใช้บุพบทไม่ถูก

ปกติเวลาเขียนงานก็ต้องเสิร์ชกูเกิ้ล

เลยถ่ายรูปหนังสือ ปรึกษาแม่

บอกแม่นั่นแหละว่าไม่จำเป็นแต่ถ้าได้ก็ดี

แม่ก็บอกว่าซื้อไปเลย แล้วก็โอนเงินมาให้

ซึ้งใจตรงนี้ เรื่องไร้สาระเรื่องที่เราชอบหลายๆอย่างแม่กีดกันก็จริง

แต่พอเรื่องเรียนแม่ทุ่มมากจริงๆ

ขอบคุณมากนะคะ รักแม่มากน้าาา

เราก็ได้ซื้อหนังสือนั้น ฟิวส์ก็ซื้อด้วย เพราะว่าดิกแบบมียูเอสบีมันต้องสั่ง

เสร็จแล้วก็ออกมานั่งข้างนอก งงว่าจะไปกันยังไง

อยากไปหาไรกินที่สยาม ก็เลยโทรถามคอลเซ็นเตอร์อีกรอบ

เค้าก็บอกๆๆ

ซึ่งไอ่เราก็งง เฮ้ยนั่นคุณบอกทางกับคนไม่รู้ทางนะคะ 55555555

พอออกมาจากสมาคม เดินมานั่งรอรถเมล์ ก็นึกได้ว่า

ตอนขามา ตอนใกล้ถึงมันผ่านตรงที่พี่วิทย์ช่างภาพคนนั้นเคยถ่ายรูปเบสตี้

เลยบอกฟิวส์ว่า จริงๆมันก็ไกลนะแต่เดินไปถึง จะเดินกันป่าว

ฟิวส์เองก็สมบุกสมบัน ก็ไปเลย เดินไปเลย

ผ่านสมาคม สถานทูตอีกเยอะประเทศ

เดินเกือบชั่วโมงอ่ะ

อ้อมเข้าเซ็นทรัลแอมบาสซีไปตากแอร์นิดนึง

เข้าไปแล้วรู้สึกว่า กูไม่ควรเข้ามาเลย

รังสีความแพงมันกระจายออกมามากๆๆๆๆๆๆ

เลยออกจากห้างกันไปไม่กล้าเดินนาน

ก็เดินไปสักพัก ขึ้นสกายวอล์ก เดินนน เดินนนน เดินนนนนน

......

.....

.....

ถึงสยามซะทีอ่ะแกรรรร น้ำตาจิไหลลลล

ก็เดินอ้อมหลังสยามวัน

จะไปหาไรกิน

เจอคิตตี้เฮ้าส์ ถ่ายรูปยั่วดุ่ยส่งไปเพราะรายนั้นอยากมาอยู่พอดี

ก็เดินนน เดินนน เดินนน หาร้านในดิจิตอล เกตเวย์

สุดท้ายกินร้านเทนยะ ร้านที่เจอแรกๆเลย

กินข้าวแกงกะหรี่หมูเทมปุระ

อร่อยดี แพงดีด้วย

จานละร้อยกว่าบาทท อิ่มสุดอ่ะ 555555555

ออกมา ก็มาขึ้นบีทีเอส กะไปจตุจักรกัน

ระหว่างทางบนบีทีเอส อ่าว ฝนตกกกกก

ตกหนักมว้ากกกกกกกกกก

ไปถึงจตุจักรก็ไม่มีของละอ่ะ คือฝนตกมันแฉะมันเดินไม่ได้แล้ว

เลยตัดสินใจนั่งรถเมล์กลับเลย

ก็รอรถนานมากกกกกกกกกกกก

ขึ้นรถ สาย510 คือเข้าใจที่นุมมี่บอกทำไมไม่ชอบขึ้นสายนี้

รถมันแคบบ

ก็ยืนๆไปสักพัก จนเกือบจะได้กับคนข้างๆ

มีคนลุกพอดี ตอนแรกคิดว่าพี่ผู้ชายตรงนั้นจะนั่ง สรุปเค้าโบกมือให้เรานั่ง

ใจดีจุง รักนะคะ 555555555

ก็นั่งงงไป ฟังเพลงไม่กี่เพลงก็ถึงมหา’ลัย

มาถึงเอนจี้สายสามออกไปอีกแล้วจ้า

ก็ต้องรอคันใหม่อีก

สรุปก็ได้ขึ้นสายสองเข้าหอ

กลับมาหอแทบสลบ

ก็ซักผ้าแล้วก็ลงไปซื้อหนมมากินแล้วก็มานั่งเขียนเนี่ยแหละ

คิดว่าน่าจะไม่สบายนะ ปวดหัวตุ้บๆเลยเนี่ย

อืมมม กินยาดีกว่า

งั้นแค่นี้นะ

ในเวิร์ดถึงหน้าเก้าละเนี่ย

แค่นี้น้า

บายยยยยย์

Comment

Comment:

Tweet